مقدمه: درد مزمن یک مشکل بهداشتی در سرتاسر جهان بدون هیچ­گونه درمان مناسب است. سازگاری مؤثر با درد نیازمند انطباق همه جانبه از طریق تمام جنبه­های زندگی بیمار است. عوامل روانشناختی برای تجربۀ درد مزمن مهم هستند و می­تواند اثرات محدودکنندۀ درد را به حداقل برساند. مواد و روش­ها: دو گروه آزمایش و کنترل، شامل 15 نفر در میان بیماران با درد مزمن در بیمارستان خاتم­الانبیاء انتخاب شدند. پرسشنامۀ پریشانی کسلر K10 در ارزیابی پیش و پس­آزمون استفاده شد. یافته­ها: یک اختلاف معنی­دار در سطوح پریشانی بین گروه­های آزمایش و کنترل در ارزیابی پیش و پس­آزمون مشاهده شد. مقدار میانگین پریشانی در گروه آزمایش در ارزیابی پس­آزمون پایین­تر از گروه کنترل بود. نتیجه­گیری: درمان شناختی -رفتاری یک درمان مؤثر در کاهش پریشانی در بیماران مبتلا به درد مزمن است.