fa تأثیر دو شیوۀ مختلف سازماندهی تمرین جسمانی بر کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی تحقیقات پایه در علوم اعصاب Basic research in Neuroscience پژوهشي Research --- Open Access, CC-BY-NC <strong>مقدمه:</strong> از آنجایی که افراد مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی در کارکردهای اجرایی دچار ضعف می‌باشند، هدف از مطالعۀ حاضر بررسی تأثیر دو شیوۀ مختلف سازماندهی تمرین جسمانی بر کارکردهای اجرایی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی است. <strong>مواد و روش‌ها: </strong>از بین کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی که واجد شرایط ورود به مطالعه بودند، 45 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند و پس از تکمیل کردن مقیاس کارکردهای اجرایی آزمون کانرز به‌عنوان پیش‌آزمون، به صورت تصادفی به 3 گروه: گروه تمرینات تصادفی (15 نفر)، گروه تمرینات مسدود (15 نفر) و گروه شاهد (15 نفر) تقسیم شدند. سپس دو گروه مداخله‌ای، تمرینات جسمانی با تداخل زمینه‌ای متفاوت را برای 8 هفته و هر هفته 3 جلسۀ 45 دقیقه‌ایی انجام دادند. در انتها از همۀ افراد توسط مقیاس کارکردهای اجرایی، پس‌آزمون به عمل آمد. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد پس از انجام مداخلات، کارکردهای اجرایی در دو گروه مداخله‌ای به صورت معنی‌داری بهبود یافت. با این حال هیچ‌گونه بهبود معنی‌داری در کارکردهای اجرایی گروه شاهد مشاهده نشد. علاوه بر این بین گروه‌های تمرینات تصادفی و مسدود تفاوت معنی‌داری مشاهده شد. با این حال گروه تمرین تصادفی بهبود بیشتری در کارکردهای حسی &ndash;حرکتی به همراه داشت.<strong> نتیجه‌گیری:</strong> بر اساس نتایج ما تمرینات جسمانی به صورت تصادفی می‌تواند یک روش ایده‌آل به‌منظور بهبود عملکرد اجرایی در کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی در نظر گرفته شود. <strong>Introduction: </strong>Since the people with developmental coordination disorder are weak in executive functions, the present study was aimed to investigate the effect of two different physical activity organizing methods on the executive functions of children with developmental coordination disorder. <strong>Materials and Methods:</strong> Among the children with developmental coordination disorder that were eligible to enter the study, 45 subjects were randomly selected and after completing Conner&rsquo;s Executive Functioning Scale as pretest, randomly divided into three groups; random practice group (15 subjects), blocked practice group (15 subjects), and control group (15 subjects). Then, the two interventional groups performed physical practices with different underlying interactions for 8 weeks, with three 45-minute sessions each week. At the end, all the subjects underwent a posttest by executive functioning scale. <strong>Results:</strong> After the interventions, the results showed a significant improvement in the executive functions of the two intervention groups. However, no significant improvement was observed in the executive functions of the control group. In addition, a significant difference between random and blocked practice groups was observed. However, the random practice group had a greater improvement in the sensory-motor functions. <strong>Conclusion:</strong> According to our data, random physical practices can be considered as an ideal method to improve executive functions of the children with developmental coordination disorder.<br> &nbsp; کارکردهای اجرایی, تمرین, کودک Executive Function, Exercise, Child 34 44 http://shefayekhatam.ir/browse.php?a_code=A-10-24-1293&slc_lang=fa&sid=1 Hadi Moradi هادی مرادی hadi.moradi@stu.um.ac.ir 100319475328460019956 100319475328460019956 Yes Department of Motor Behavior, Faculty of Sport Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Abolfazl Shayan Nooshabadi ابوالفضل شایان نوش آبادی 100319475328460019957 100319475328460019957 No Department of Sport Sciences, Facaulty of Literature and Humanities, Jahrom University, Jahrom, Iran گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران