fa دستورالعمل پیشگیری از خودکشی و رفتارهای پرخطر روانشناسی Psycology مروری Review --- Open Access, CC-BY-NC <strong>مقدمه:</strong> سالانه حدود 700 هزار نفر در سراسر جهان جان خود را بر اثر خودکشی از دست می‌دهند، فاجعه‌ای که افراد در هر سن، فرهنگ و گروه اجتماعی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این آمار نگران کننده، خودکشی را به یک موضوع مهم بهداشت عمومی در سطح جهانی تبدیل کرده است و سازمان بهداشت جهانی (WHO) را بر آن داشته است که کاهش نرخ خودکشی را در توسعه پایدار و اهداف بلند مدت سلامت لحاظ کند. در پاسخ، WHO دستورالعمل‌های جامعی برای حمایت از کشورها در اجرای استراتژی‌های پیشگیری از خودکشی مبتنی بر شواهد ایجاد کرده است. این استراتژی‌ها بر چهار حوزه کلیدی تمرکز دارند. محدود کردن دسترسی به وسایل خودکشی، ترویج پوشش رسانه‌ای مسئولانه، افزایش مهارت‌های زندگی و اطمینان از شناسایی، ارزیابی، مدیریت و مراقبت مستمر از افراد در معرض خطر. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> پیشگیری از خودکشی و مدیریت رفتارهای پرخطر مستلزم رویکردی کل‌ نگر، شامل سیاست‌های عمومی در سطح کلان، شناسایی افراد در معرض خطر، ارزیابی شدت تهدید، مداخلات روانشناختی و دارویی مناسب، حمایت‌های اجتماعی، عاطفی و معنوی و در نهایت مراقبت پیگیرانه طولانی مدت است.<br> &nbsp; <strong>Introduction:</strong> Every year, nearly 700,000 people worldwide lose their lives to suicide, a tragedy that affects individuals of all ages, cultures, and social groups. This alarming statistic has made suicide a critical global public health issue, prompting the World Health Organization to include the reduction of suicide rates in their sustainable development and long-term health goals. In response, the WHO has developed comprehensive guidelines to support countries in implementing evidence-based suicide prevention strategies. These strategies focus on four key areas: restricting access to suicide means, promoting responsible media coverage, enhancing life skills, and ensuring the early identification, assessment, management, and continuous care of individuals at risk.<strong> Conclusion:</strong> Suicide prevention and the management of high-risk behaviors require a holistic approach, encompassing public policies at the macro level, the identification of at-risk individuals, assessment of the severity of the threat, appropriate psychological and pharmacological interventions, social, emotional, and spiritual support, and, ultimately, long-term follow-up care.<br> &nbsp; مداخلات روانی اجتماعی, درمان دارویی, درمان اورژانسی, ارزیابی ریسک, مداخله در بحران Psychosocial Intervention, Drug Therapy, Emergency Treatment, Risk Assessment, Crisis Intervention 111 123 http://shefayekhatam.ir/browse.php?a_code=A-10-877-3&slc_lang=fa&sid=1 Nafise Hadei نفیسه هادئی Nafisehadi0098@gmail.com 100319475328460027660 100319475328460027660 No a. Janbazan Medical and Engineering Research Center (JMERC), Tehran, Iran. b. Department of Clinical Psychology, Faculty of Humanities, Shahed University, Tehran, Iran. الف. مرکز تحقیقات مهندسی و علوم پزشکی جانبازان، تهران، ایران. ب.گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. Faezeh Yaghoubi فائزه یعقوبی FAEZEY35@gmail.com 100319475328460027661 100319475328460027661 No Shefa Neuroscience Research Center, Khatam Alanbia Hospital, Tehran, Iran مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا، بیمارستان خاتم الانبیاء، تهران، ایران Zahra Behzad Basirat زهرا بهزاد بصیرت behzad.zb77@gmail.com 100319475328460027662 100319475328460027662 No Shefa Neuroscience Research Center, Khatam Alanbia Hospital, Tehran, Iran مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا، بیمارستان خاتم الانبیاء، تهران، ایران Amir mohamad Behzad Basirat امیر محمد بهزاد بصیرت mb.amir103@gmail.com 100319475328460027663 100319475328460027663 No Shefa Neuroscience Research Center, Khatam Alanbia Hospital, Tehran, Iran مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا، بیمارستان خاتم الانبیاء، تهران، ایران Javad Momeni جواد مومنی javad.epost@gmail.com 100319475328460027664 100319475328460027664 Yes a. Shefa Neuroscience Research Center, Khatam Alanbia Hospital, Tehran, Iran. b. Neuroscience Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. c. Student Research Committee, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. الف. مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا، بیمارستان خاتم الانبیاء، تهران، ایران. ب. مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. ج. کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.