fa تغییرات آناتومیکی، فیزیولوژیکی، پاتولوژیکی و ژنتیکی در بیماری پارکینسون نوروپاتولوژي Neuropathology مروری Review --- Open Access, CC-BY-NC <span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span dir="RTL" lang="FA">مقدمه: بیماری پارکینسون (</span><span dir="RTL" lang="FA">PD</span><span dir="RTL" lang="FA">)، دومین اختلال نورودژنراتیو شایع، با تغییرات گسترده‌ای در سطوح آناتومیکی، فیزیولوژیکی و پاتولوژیکی همراه است. از نظر آناتومیکی، تخریب انتخابی نورون‌های دوپامینرژیک در جسم سیاه متراکم و کاهش سطح دوپامین در جسم مخطط از ویژگی‌های اصلی این بیماری هستند.</span> <span dir="RTL" lang="FA">این تخریب به صورت پیشرونده و ناهمگن رخ می‌دهد و منجر به درگیری سایر نواحی مغز، از جمله گانگلیون‌های قاعده‌ای، لوکوس سرولئوس و قشر مغز می‌شود. تغییرات ساختاری، مانند آتروفی لوب گیجگاهی و اختلال عملکرد ماده سفید، نیز با پیشرفت اختلال شناختی در این بیماران مرتبط هستند. از دیدگاه فیزیولوژیکی، پارکینسون با اختلال عملکرد مدارهای عصبی بازخوردی، به ویژه حلقه قشری- تالاموکورتیکال، مرتبط است.</span> <span dir="RTL" lang="FA">کاهش دوپامین منجر به بیش‌فعالی مسیر غیرمستقیم و مهار حرکتی می‌شود، در حالی که اختلال در عملکرد سایر سیستم‌های انتقال‌دهنده عصبی، مانند سروتونین، استیل کولین و گلوتامات، در ایجاد علائم حرکتی و غیرحرکتی نقش دارد. مطالعات نشان داده‌اند که استرس اکسیداتیو و التهاب عصبی ناشی از فعال شدن میکروگلیا در پیشرفت بیماری نقش دارند. در سطح پاتولوژیک، تجمع پروتئین آلفا- سینوکلئین به شکل اجسام لوی شاخص اصلی بیماری است. علاوه بر این، تجمع غیرطبیعی آهن در جسم سیاه و افزایش استرس اکسیداتیو از عوامل مؤثر در تخریب عصبی هستند. جهش‌های ژنتیکی، به ویژه در ژن‌های </span>SNCA و&nbsp;LRRK2<span dir="RTL" lang="FA">، نیز در پاتوژنز بیماری نقش دارند.</span> <span dir="RTL" lang="FA">نتیجه‌گیری: درک این تغییرات می‌تواند به توسعه استراتژی‌های تشخیصی و درمانی جدید، از جمله تحریک عمقی مغز، عوامل کیلیت‌ساز آهن و ژن‌درمانی، کمک کند. با این حال، تحقیقات بیشتری برای درک تعاملات پیچیده بین این مکانیسم‌ها و طراحی مداخلات چندوجهی مورد نیاز است. این بررسی جامع بر اهمیت بررسی ماهیت چندبعدی پارکینسون و یافتن استراتژی‌های مؤثر برای مدیریت آن تأکید می‌کند.</span></span></span> <strong>Introduction: </strong>Parkinson&#39;s disease (PD), the second most common neurodegenerative disorder, is associated with extensive changes at the anatomical, physiological, and pathological levels. Anatomically, the selective destruction of dopaminergic neurons in the substantia nigra compacta and the reduction of dopamine levels in the striatum are the main features of this disease. This degeneration occurs in a progressive and heterogeneous manner, leading to involvement of other brain regions, including the basal ganglia, locus coeruleus, and cerebral cortex. Structural changes, such as temporal lobe atrophy and white matter dysfunction, are also associated with the progression of cognitive impairment in these patients. From a physiological perspective, PD is associated with dysfunction of feedback neural circuits, particularly the corticostriatal-thalamocortical loop. Decreased dopamine leads to hyperactivity of the indirect pathway and motor inhibition, while dysfunction of other neurotransmitter systems, such as serotonin, acetylcholine, and glutamate, contributes to the development of motor and non-motor symptoms. Studies have shown that oxidative stress and neuroinflammation caused by microglia activation contribute to the progression of the disease. At the pathological level, the accumulation of alpha-synuclein protein in the form of Lewy bodies is the main indicator of the disease. In addition, abnormal accumulation of iron in the substantia nigra and increased oxidative stress are contributing factors in neuronal degeneration. Genetic mutations, particularly in the SNCA and LRRK2 genes, also play a role in the pathogenesis of the disease. <strong>Conclusion:</strong> Understanding these changes could help develop new diagnostic and therapeutic strategies, including deep brain stimulation, iron chelating agents, and gene therapy. However, further research is needed to understand the complex interactions between these mechanisms and to design multimodal interventions. This comprehensive review emphasizes the importance of examining the multidimensional nature of PD and finding effective strategies for its management.<br> &nbsp; دژنراسیون عصبی, اختلال شناختی, عوامل انتقال دهنده عصبی, استرس اکسیداتیو, آلفا-سینوکلئین Nerve Degeneration, Cognitive Dysfunction, Neurotransmitter Agents, Oxidative Stress, alpha-Synuclein 104 116 http://shefayekhatam.ir/browse.php?a_code=A-10-1152-3&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Hossein Karimzadeh محمد حسین کریم زاده mhkarimzadeh05@gmail.com 100319475328460029486 100319475328460029486 No Department of Pathology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord University, Shahrekord, Iran گروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران sadegh Shirian صادق شیریان shirian85@gmail.com 100319475328460029487 100319475328460029487 No Department of Pathology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord University, Shahrekord, Iran گروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران Parya Heidary پریا حیدری heydaripriya@gmail.com 100319475328460029488 100319475328460029488 No Department of Pathology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord University, Shahrekord, Iran گروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران Behnam Bakhtiari Moghadam بهنام بختیاری مقدم behnam2373@gmail.com 100319475328460029489 100319475328460029489 Yes Department of Food Hygiene and Quality Control, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord University, Shahrekord, Iran گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران