OTHERS_CITABLE مقدمه: تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای می‌تواند عملکرد مغز را بهبود بخشد یا مختل کند. نقصان بازداری پاسخ به‌عنوان یکی از علل اختلال‌های روانپزشکی از قبیل اختلال وسواس فکری -عملی، مطرح شده است. مطالعه حاضر با بررسی تأثیر تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای از طریق آندال تک موضعی بر بازداری پاسخ در بیمارانی که از اختلال وسواس فکری–عملی رنج می‌برند انجام شد. مواد و روش‌ها: شرکت‌کنندگان 25 بیمار بودند که به مرکز مشاوره دانشگاه شهید مدنی آذربایجان در سال 1396 مراجعه کرده بودند. شرکت‌کنندگان به دو گروه تقسیم شدند و دو نوع متفاوت تحریک آند تک موضعی و ساختگی بر روی ناحیه F3 و همچنین تحریک کاتد در ناحیه قشر اوربیتوفرونتال (10 جلسه 20 دقیقه‌ای تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای 2 میلی‌آمپر) دریافت کردند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که استفاده از تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای به روش آندال تک موضعی همزمان به طور معنی‌داری بازداری پاسخ در بیمارانی که از اختلال وسواس فکری-عملی رنج می‌برند را بهبود می‌بخشد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که استفاده از تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای به روش آندال تک موضعی می‌تواند از طریق افزایش تحریک‌پذیری در قشر پیش‌پیشانی، بازداری پاسخ در بیماران دارای اختلال وسواس فکری –عملی را بهبود بخشد. http://shefayekhatam.ir/article-1-1894-fa.pdf 2019-03-11 1 12 10.29252/shefa.7.2.1 تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای بیماران قشر پیش‌پیشانی Introduction: Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) can improve or impair the function of the brain. Deficiency in response inhibition has been considered as one of the causes of psychiatric disorders, such as obsessive-compulsive disorder (OCD). The present investigation scrutinized the effect of transcranial direct current stimulation through simultaneous uni-side anodal on response inhibition in patients suffering from OCD. Materials and Methods: The participants were 25 patients who referred to Counseling Center of the Azarbaijan Shahid Madani University in 1396. The participants were divided in two groups and received two different types of stimulations; anodal and sham stimulations on F3 area as well as cathode stimulation on the orbitofrontal cortex (ten 20-minute 2mA tDCS sessions). Results: The results revealed that application of tDCS through simultaneous anodal significantly improved response inhibition in patients suffering from OCD. Conclusion: The findings have shown that application of anodal tDCS can improve the response inhibition in OCD patients, possibly via enhancement of excitability in the prefrontal cortex. http://shefayekhatam.ir/article-1-1894-en.pdf 2019-03-11 1 12 10.29252/shefa.7.2.1 Transcranial Direct Current Stimulation Patients Prefrontal Cortex Mahsa Shahmohammadi Kaleybar Mahsa Shahmohammadi773@yahoo.com 1 Department of Cognitive Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University,Tabriz, Iran AUTHOR Hasan Bafandeh 2 Department of Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University,Tabriz, Iran AUTHOR Rahim Yousefi 3 Department of Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University,Tabriz, Iran AUTHOR Reza Rahbaran 4 Department of Clinical Psychology,Tabriz Branch, Islamic Azad University,Tabriz, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE مقدمه: صدا بیزاری حالتی است که در آن افراد نسبت به صداهایی که در موقعیت‌های به‌خصوصی رخ می‌دهد واکنش منفی نشان می‌دهند اما صداهای دیگر که اغلب بلندتر هستند را تحمل می‌کنند. پژوهش حاضر به‌منظور بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامۀ صدا بیزاری در دانشجویان انجام شد تا از این طریق ابزاری برای ارزیابی در فرایند پژوهش تهیه و مورد استفاده پژوهشگران و درمانگران قرار گیرد. مواد و روش‌ها: نمونۀ این پژوهش شامل 319 دانشجوی کارشناسی بود (176 دختر و 143 پسر) که از دانشگاه پیام‌نور اهواز به روش نمونه‌گیری چند مرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای این مطالعه شامل پرسشنامۀ صدا بیزاری وو، لوین، مورفی و استورچ، مقیاس وسواس فکری -عملی یل براون، پرسشنامۀ اضطراب بک و پرسشنامۀ افسردگی بک بودند. یافته‌ها: همسانی درونی با روش آلفای کرونباخ و همبستگی هر سؤال با نمره کل آزمون پایایی قابل قبولی را نشان داد. علاوه بر آن تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که ساختار دو عاملی این مقیاس از برازش مناسبی برخوردار است. به علاوه، نتایج بررسی روایی همگرا نشان داد که پرسشنامۀ صدا بیزاری با مقیاس وسواس فکری -عملی یل براون و پرسشنامه‌های اضطراب بک و افسردگی بک همبستگی مثبت معنی‌داری دارد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که پرسشنامۀ صدا بیزاری یک ابزار پایا و معتبر برای سنجش صدا بیزاری دانشجویان ایرانی می‌باشد. http://shefayekhatam.ir/article-1-1901-fa.pdf 2019-03-19 13 22 10.29252/shefa.7.2.13 اضطراب افسردگی نظرسنجی‌ها و پرسشنامه‌ها Introduction: Misophonia is a condition in which individuals react negatively to sounds that occur in particular situations, but they tolerate other sounds that are frequently much louder. The present research was conducted to investigate of psychometric properties of Misophonia Questionnaire in college students in order to provide a tool for evaluation in the research process and used by researchers and therapists. Materials and Methods: The sample of this study was 319 undergraduate students (176 females and 143 male) who were selected from students of Payame Noor University of Ahvaz by multi-stage sampling method. The instruments of this study consisted of Misophonia Questionnaire of Wu, Lewin, Murphy & Storch, Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale, Beck Anxiety Inventory (BAI-II) and Beck Depression Inventory (BDI-II). Results: The internal consistency with Cronbach's alpha and correlation of each questionnaire's items with total score of scale showed acceptable reliability. In addition, confirmatory factor analysis showed that two-factor structure of this scale was appropriate. Furthermore, the results of convergent validity indicated that Misophonia Questionnaire has a significant positive relationship with Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale, Beck Anxiety Inventory (BAI-II) and Beck Depression Inventory (BDI-II). Conclusion: The results showed that Misophonia Questionnaire is a valid and reliable scale for measuring misophonia in Iranian student. http://shefayekhatam.ir/article-1-1901-en.pdf 2019-03-19 13 22 10.29252/shefa.7.2.13 Anxiety Depression Surveys and Questionnaires Mahnaz Mehrabizadeh Honarmand 1 Department of Psychology, Faculty of Education and Psychology, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran AUTHOR Khadijeh Roushani kh_roushani@yahoo.com 2 Department of Psychology, Faculty of Education and Psychology, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE مقدمه: استرس شغلی یک وﺿﻌﯿﺖ رواﻧﺸﻨﺎﺧﺘﯽ اﺳﺖ ﮐه از اﺣﺴﺎس ناهماهنگی ﻣﯿﺎن ظرفیت‌ها و موقعیت‌ها ﻧﺎﺷﯽ ﻣﯽ‌ﺷﻮد و ﻧﻮﻋﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﻏﯿﺮاﺧﺘﺼﺎﺻﯽ به ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻋﻮاﻣلی اﺳﺖ که می‌تواند بر روی سیستم ایمنی و حافظه عملکردی تأثیرگذار باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی رابطه بین استرس شغلی با سیستم ایمنی و حافظه عملکردی زنان شاغل در آزمایشگاه‌های تشخیص طبی بود. مواد و روش‌ها: برای ارزیابی فرضیه‌ها از روش همبستگی استفاده شد. جامعه تحقیق شامل کلیه زنان شاغل در آزمایشگاه‌های تشخیص طبی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1395 بود. گروه نمونه شامل زنان 55-35 ساله بود که در آزمایشگاه مشغول به کار بودند. آن‌هابه صورت تصادفی از جامعه آماری انتخاب شدند. برای این هدف، پرسشنامه استرس شغلی سازمان اجرایی ایمنی و بهداشت انگلستان، آزمایش کورتیزول سرم خون و آزمون حافظه وکسلر جهت جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد. یافته‌ها: تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که استرس شغلی و سیستم ایمنی زنان شاغل در آزمایشگاه‌های تشخیص طبی همبستگی مثبت و معنی‌داری داشتند (0/66=r). مهم‌ترین عوامل خرده مقیاس استرس شغلی حمایت همکاران و ارتباط بوده است که 29/6 درصد و 23 درصد از تغییرات سیستم ایمنی را نشان می‌دهد. همچنین حافظه عملکردی با استرس شغلی همبستگی مثبت و معنی‌داری داشت (0/57=r). ارتباط و کنترل بیشترین سهم را در تبیین واریانس حافظه عملکردی دارا بودند (18/6 درصد). با استفاده از ارتباط به‌عنوان یک آزمون جدا 9/2 درصد از شاغلین تغییرات حافظه عملکردی را ایجاد کردند. نتیجه‌گیری: به طور کلی اﺳﺘﺮس ﺷﻐﻠﯽ و خرده مقیاس حمایت توسط دوستان و کنترل می‌تواند ﺳﯿﺴﺘﻢ ایﻤﻨﯽ و حافظه ﻋﻤﻠﮑﺮدی زﻧﺎن ﺷﺎﻏﻞ را پیش‌بینی کند. به نظر می‌رسد که پزشکان و متخصصان می‌توانند از این عوامل روانی و فیزیکی جهت بهبود بهره‌وری کارکنان در خدمات آزمایشگاهی بالینی استفاده کنند. http://shefayekhatam.ir/article-1-1899-fa.pdf 2019-03-19 23 32 10.29252/shefa.7.2.23 استرس شغلی سیستم ایمنی حافظه خدمات آزمایشگاه‌های طبی Introduction: Job stress is a psychological state that results from a feeling of inconsistency between capacities and situations and a kind of non-specific response to all factors that can affect the immune system and functional memory. This study was aimed to investigate the relationship between job stress with the immune system and functional memory of women working in diagnostic laboratories. Materials and Methods: Correlation method was used to evaluate the hypotheses. The study population includes all women employed in medical diagnostic laboratories affiliated to Tehran University of Medical Sciences in 2016. The sample group consisted of women range of 35-55 years old, who was working in the laboratory. They were selected randomly from the population. For this purpose, job stress questionnaire of the UK executive Health and Safety, blood serum cortisol test and Wechsler Memory Scale were used to collect information. Results: Statistical analysis showed that job stress and the immune system of women working in clinical laboratories had the positive and meaningful correlation (r=0.66). The most important factors of the minor scale of job stress were colleagues support and communication, which represnt 29.6% and 23% of the variation of immune system. Functional memory with job stress also had a positive and meaningful correlation (r=0.57). The communication and control had the most share in establishing functional memory variation (18.6%). Using the communication as a single test, 9.2% of workers had established the variation of functional memory. Conclusion: In general, the job stress and its sub-scale supporting by friends and control can be predicted the immunological system and functional memory of employed women. It seems that clinicians and professionals could be applying these psychological and physical factors for improving the productivity of employees in clinical laboratory services. http://shefayekhatam.ir/article-1-1899-en.pdf 2019-03-19 23 32 10.29252/shefa.7.2.23 Occupational Stress Immune System Memory Clinical Laboratory Services Mansoureh Sadeghi-Yarandi 1 Department of Counseling, Faculty of Humanities, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran AUTHOR Anahita Khodabakhshi-Koolaee a.khodabakhshid@khatam.ac.ir 2 Department of Psychology and Educational Sciences, Faculty of Humanities, Khatam University, Tehran, Iran AUTHOR Mohammad Reza Falsafinejad 3 Department of Assessment and Measurement, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran AUTHOR Neda Khaletbari 4 Department of Health,Tehran University of Medical Sceinces, Tehran, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE مقدمه: باند فرکانسی آلفا در محدوده 12-8 هرتز با کارکردهای شناختی مانند خلاقیت در ارتباط می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی فعالیت باند فرکانسی آلفا در دو موقعیت تفکر واگرا و همگرا بود. مواد و روش‌ها: بر اساس نمونه‌گیری در دسترس و مشارکت داوطلبانه 38 دانشجوی تحصیلات تکمیلی دانشگاه فردوسی مشهد (19 مرد و 19 زن) انتخاب شدند. 2 آزمودنی به دلیل وجود آرتیفکت در امواج مغزیشان از تجزیه و تحلیل حذف گردیدند. این مطالعه یک مطالعه شبه آزمایشی با اندازه‌گیری‌های مکرر می‌باشد. امواج الکتروآنسفالوگرام در طول عملکرد چهار تکلیف (استفاده‌های غیرمعمول، شمارش مارها، آزمون شمارش اعداد و میسونرها و تکالیف آدمخورها) در دو موقعیت تفکر واگرا و همگرا ثبت شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین فعالیت امواج آلفا در نیمکره چپ و راست در تفکر واگرا و همچنین در تفکر همگرا هیچگونه تفاوت معنی‌داری وجود ندارد. علاوه بر این نتایج تجزیه و تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر نشان داد که فعالیت امواج آلفا در تفکر واگرا در نواحی پیشانی، مرکزی و گیجگاهی با پدیدۀ همگام‌سازی رو به رو بوده است. در حالی که در موقعیت تفکر همگرا ناهمگام‌سازی امواج آلفا مشاهده شد. نتیجه‌گیری: تغییرات توان باند آلفا در دو موقعیت تفکر واگرا و همگرا نشانگر مکانیسم‌های متفاوت کارکردی امواج آلفا در دو موقعیت تفکر در نواحی مختلف مغز می‌باشد. http://shefayekhatam.ir/article-1-1902-fa.pdf 2019-03-19 33 43 10.29252/shefa.7.2.33 الکتروآنسفالوگرام مغز تفکر Introduction: Alpha frequency band in the range of 8-12 Hz is associated with cognitive functions, such as creativity. The aim of this study was to examine the activity of the alpha frequency band in two divergent and convergent thinking positions. Materials and Methods: In accordance to the available sampling and voluntary participation, thirty-eight postgraduate students of the Ferdowsi University of Mashhad (19 males and 19 female) were chosen. Two subjects were excluded from the analysis due to artifacts in their brain waves. This study was a quasi-experimental research with repeated measures. The EEG was recorded during the performance of four tasks (alternative uses test, counting the snakes, counting numbers test, and Missionaries and Cannibals task) in two divergent and convergent thinking. Results: The findings revealed that there is no significant difference between the activity of alpha waves in the left and right hemispheres in divergent thinking as well as in convergent thinking. In addition, the results of the analysis of variance of repeated measures indicated that in divergent thinking activity of alpha waves in the temporal, central and frontal areas were synchronized, while in the convergent thinking position de-synchronization of alpha waves was observed. Conclusion: Alpha band power changes in two divergent and convergent thinking positions represented of different functional mechanisms of alpha waves in these two thinking positions in different regions of the brain. http://shefayekhatam.ir/article-1-1902-en.pdf 2019-03-19 33 43 10.29252/shefa.7.2.33 Electroencephalography Brain Thinking Emad Aazr 1 Department of Cognitive Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran AUTHOR Imanollah Bigdeli ibigdeli@um.ac.ir 2 Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran AUTHOR Ali Ghanaei Chamanabad 3 Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE مقدمه: یادگارخواهی به‌عنوان یک انحراف جنسی، با تخیلات، امیال و رفتارهای مکرر جنسی متمرکز بر اشیاء مشخص می‌شود که برای دیگران از لحاظ جنسی محرک نیست. این پژوهش با هدفی دوگانه، از یک سو رابطه بین صفات شخصیت، سبک‌های دلبستگی و یادگارخواهی را بررسی می‌کند و از سوی دیگر نقش سبک‌های دلبستگی را در رابطه بین صفات شخصیت و یادگارخواهی می‌سنجد. مواد و روش‌ها: این یک مطالعه توصیفی و همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر مردان بالای 18 سال در تبریز در سال 1397 بودند. از بین افراد جامعه، نمونه‌ای با حجم 300 شرکت‌کننده، به روش نمونه ‏گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش مقیاس دلبستگی بزرگسال، پرسشنامه پنج عاملی شخصیت نئو و سیاهه چندبعدی رشد، جنسیت و پرخاشگری بود. یافته‌ها: نتایج نشان دادند که هر چه نمره فرد در متغیرهای روان‌رنجوری و تجربه‌گرایی بالاتر باشد، احتمال اینکه فرد دچار اختلال یادگارخواهی باشد، بیشتر خواهد بود. احتمالاً افراد واجد صفت روان‌رنجوری، بیشتر دارای سبک دلبستگی ناایمن اجتنابی و دوسوگرا هستند. نتایج تجزیه و تحلیل رگرسیون چند متغیری نیز نشان داد که 14 درصد از متغیر یادگارخواهی، می‌تواند توسط صفات شخصیت تبیین شود. بیشترین سهم به روان‌رنجوری (0/01>P) و سپس تجربه‌گرایی (0/05>P) اختصاص دارد. همچنین سه متغیر دلبستگی اجتنابی، دلبستگی ایمن و دلبستگی دوسوگرا در مجموع 24 درصد از واریانس متغیر یادگارخواهی را پیش بینی می‌کنند. با توجه به مقدار بتا مشخص می‌شود که سبک دلبستگی دوسوگرا بیشترین تأثیر را بر متغیر یادگارخواهی دارد. در آخر سبک‌های دلبستگی به‌عنوان میانجی صفت شخصیت روان‌رنجوری و اختلال یادگارخواهی عمل می‌کنند. نتیجه گیری: سبک‌های دلبستگی ناایمن اجتنابی و دوسوگرا همراه با صفات شخصیتی، روان‌رنجوری و تجربه‌گرایی می‌توانند منجر به انحرافات جنسی از قبیل یادگارخواهی گردند. http://shefayekhatam.ir/article-1-1898-fa.pdf 2019-03-18 44 55 10.29252/shefa.7.2.44 شخصیت بزرگسال روان‌رنجوری Introduction: Fetishism as a sexual deviation is characterized by imaginations, desires, and frequent sexual behaviors focused on objects that are not sexually suggestive to others. This research with a dual purpose, on the one hand, examined the relationship between personality traits, attachment styles and fetishism, and on the other hand, measured the role of attachment styles in relation between personality traits and fetishism. Materials and Methods: This is a descriptive and correlational study. The statistical population of the present study was the men over 18 years of age in Tabriz in 2018. From among the community, a sample of 300 participants was selected through available sampling. The research instruments were Adult Attachment Inventory (AAI), NEO Five-Factor Inventory (NEO-FFI) and the Multidimensional Inventory of Development, Sex, and Aggression (MIDSA). Results: The Results showed that the higher the individual score in the variables of neuroticism and agreeableness, the greater the likelihood of a person having a fetishism. Possibly, those with a neurotic trait are more likely to have an avoidant and ambivalent insecure attachment style. The results of multivariable regression analysis also showed that 14% of the fetishism can be explained by personality traits. The greatest contribution was to neuroticism (P<0.01) and then agreeableness (P<0.05). Furthermore, three variables of avoidant attachment, secure attachment and ambivalent attachment predicted a total of 24% of the variance of the fetishism variable. Given the beta value, it is determined that the ambivalent attachment style has the greatest effect on the fetishism variable. Finally, attachment styles act as mediators of the personality trait of neuroticism and fetishism. Conclusion: Avoidant and ambivalent insecure attachment styles along with personality traits, neuroticism and agreeableness, can lead to sexual deviations, such as Fetishism. http://shefayekhatam.ir/article-1-1898-en.pdf 2019-03-18 44 55 10.29252/shefa.7.2.44 Personality Adult Neuroticism Leyla Rastgar Faraj Zadeh 1 Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran AUTHOR Abolfazl Mohammadian Abolfazl796@gmail.com 2 Department of Psychology,Faculty of Psychology,University of Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE مقدمه: BSC از بهترین و پرکاربردترین الگوها درارزیابی عملکرد بیمارستان‌هاست که از 4 منظر به ارزیابی می‌پردازد و منظر یادگیری یکی از آن‌هاست. برای استفاده از این مدل باید یک الگوی مفهومی جهت تدوین مجموعه‌ای از شاخص‌های عملکرد در راستای اهداف راهبرد بیمارستان فراهم گردد. با توجه به استفاده از مدل EFQM در ارزیابی عملکرد بیمارستان‌ها، این پژوهش با هدف بررسی نقش یادگیری در ارزیابی عملکرد بیمارستان‌های شاهرود با به کارگیری معیارهای EFQM درتنظیم شاخص‌های BSC انجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش از نوع تحقیقات پیمایشی است که در آن از شیوه نمونه‌گیری تصادفی ساده استفاده شد. جمعیت آماری این پژوهش شامل کلیه کارکنان شاغل و بیماران بستری در بیمارستان‌های امام حسین (ع) و بهار شاهرود در سال 97 می‌باشد.حجم نمونه در بیمارستان امام حسین (ع) 700 نفر و بیمارستان بهار 200 نفر می‌باشد. برای جمع‌آوری داده‌ها از طراحی 4 پرسشنامه مجزا مبتنی بر مناظر چهارگانه BSC بر اساس معیارهای  EFQM و پرسشنامه استاندارد سروکوال استفاده شد. روایی محتوایی پرسشنامه‌ها نیز توسط 11 نفر از خبرگان گروه اعتباربخشی بیمارستان‌ها، اساتید دانشگاه وصاحب‌نظران مدیریت تأیید شد. داده‌های جمع‌آوری شده به وسیله نرم‌افزارSPSS  نسخه 24 و اکسل تحلیل گردید. یافته‌ها: با بازنگری در مناظر BSC و ارتباط بین اهداف آن‌ها، منظر مشتریان در بهترین سطح و به ترتیب مناظر فرایندها، مالی و رشد و یادگیری در پایین‌ترین سطح قرار گرفتند. "افزایش رضایت کارکنان" و "تشویق نوآوری" به‌عنوان زیربنایی‌ترین هدف و "رضایت بیماران از محیط فیزیکی" در بالاترین سطح نقشه راهبرد قرار گرفت. نتیجه‌گیری: این روش علاوه بر اینکه جنبه‌ای جدید برای تعیین شا خص‌های BSC به وجود آورد، به طور دقیق مشخص ساخت که سرمایه‌گذاری در حوزه رشد و یادگیری، بسیار با اهمیت است زیرا در نهایت این کارکنان هستند که بر فرایندها و نتایج سازمان تأثیر گذاشته و باعث تحقق اهداف سایر مناظر و دستیابی به چشم‌انداز بیمارستان می‌شوند. همچنین پیشنهاد می‌گردد مدیران بیمارستان‌ها ازشاخص‌های مشترک بین  BSC و EFQM جهت تسهیل پیاده‌سازی اعتباربخشی در بیمارستان‌ها استفاده نمایند. http://shefayekhatam.ir/article-1-1904-fa.pdf 2019-03-20 56 65 10.29252/shefa.7.2.56 یادگیری بیمارستان‌ها بیماران Introduction: Balanced scorecard (BSC) is one of the best and most used models for evaluating the performance in hospitals, which deals with four evaluation points and learning is one of them. To use this model, a conceptual model should be provided to develop a set of performance indicators in line with the hospital strategy goals. The purpose of this study was to investigate the role of learning in assessing the performance of Shahroud hospitals by using the European Foundation for Quality Management (EFQM) criteria in the regulation of BSC indices. Materials and Methods: A simple random sampling method was used for this survey. The statistical population includes all employed and admitted patients in Imam Hossein and Bahar hospitals in the year 2018. Sample size in Imam Hussein Hospital was 700 and in the Bahar hospital was 200 people. To collect data, four separate questionnaires were used based on the four criteria of BSC, the EFQM criteria, and the standard SERVQUAL questionnaire. Content validity of the questionnaires was confirmed by 11 experts in the treatment and accreditation group of hospitals (professors and senior management experts). Results: By reviewing the BSC sights and the relationship between their goals, the perspective of the squadrons was at the best level and in the order of progress, financial and growth and learning was at the lowest level. Increasing employee satisfaction and encouraging innovation as the most basic goal and patient satisfaction from the physical environment was at the highest level of the strategy map. Conclusion: This method, in addition to providing a new aspect for determining the BSC indices, accurately revealed that investment in the field of growth and learning is very important. This is important as they ultimately are the members that affect the processes and outcomes of the organization and achieve the goals of other landscapes and reach the outlook of the hospital. Furthermore, it is recommended that hospital managers use common indicators between BSC and EFQM to facilitate the implementation of accreditation in hospitals. http://shefayekhatam.ir/article-1-1904-en.pdf 2019-03-20 56 65 10.29252/shefa.7.2.56 Learning Hospitals Patients Mohammad Yahyae yahyaei@shmu.ac.ir 1 Department of Public Administration, Faculty of Management, Payame Noor University, Tehran, Iran AUTHOR Ali Akbar Ahmadi 2 Department of Public Administration, Faculty of Management, Center of West Tehran, Payame Noor University, Tehran, Iran AUTHOR 3 Department of Organizational Behavior Management, Faculty of Management, Payame Noor University, Tehran, Iran AUTHOR 4 Department of Public Administration, Faculty of Management, Payame Noor University, Tehran, Iran AUTHOR

REVIEW_ARTICLE مقدمه: میلین توسط سلول‌های الیگودندروسیت در سیستم اعصاب مرکزی تولید می‌شود. ماتریکس خارج سلولی نقش مهمی در تنظیم و هماهنگی بین الیگودندروسیت‌ها، آکسون و میلین ایفاء می‌کند. تکامل و بقاء سیستم اعصاب مرکزی وابسته به فعالیت دقیق اجزاء ماتریکس خارج سلولی شامل: پروتئین‌ها، گلیکوپروتئین‌ها، گلیکوزآمینوگلیکان‌ها و پروتئوگلیکان‌ها است. از لحاظ ساختاری، ماتریکس خارج سلولی نقاط لنگرگاهی برای سلول‌های عصبی فراهم می‌کند و سازماندهی این سلول‌ها را در نواحی مختلف سیستم اعصاب مرکزی تسهیل می‌کند. از لحاظ شیمیایی، ماتریکس خارج سلولی منبع سیگنال‌های مولکولی متنوعی است که سبب رشد، فعالیت و بقاء سلولی می‌شود. در این مطالعه، ما در مورد نقش اجزاء، عوامل و مسیرهای پیام‌دهی در ماتریکس خارج سلولی شامل: لامینین، کلاژن، فیبرونکتین، فاکتورهای نوروتروفیک، نوروگلین، تناسین، ترانسفرین، سمافورین و کندروئیتین سولفات بر روی تنظیم میلین‌سازی در سیستم اعصاب مرکزی بحث خواهیم کرد. هماهنگی دقیق تنظیم‌کننده‌های مثبت و منفی میلین‌ساز ماتریکس خارج سلولی در تولید و حفظ مقدار صحیح میلین به‌ منظور بهینه‌ سازی عملکرد سیستم اعصاب مرکزی مهم است. با شبیه‌سازی ماتریکس خارج سلولی مناسب برای محیط‌های کشت سه‌بعدی شرایط میلین‌سازی و یا بازسازی غلاف میلین می‌تواند در بهبود راهبردهای درمانی در بیماری‌های تحلیل‌برنده غلاف میلین نقش بسزایی ایفاء کند. نتیجه‌گیری: در این مقاله مروری، ما در مورد اینکه ماتریکس خارج سلولی چطور میلین‌سازی و الیگودندروژنز سیستم اعصاب مرکزی را تنظیم می‌کند بحث می‌کنیم. ما همچنین در مورد نقش ماتریکس خارج سلولی در بیماری‌های دمیلینه و محیط‌های کشت سه‌بعدی برای مدل‌های بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی بحث می‌کنیم. http://shefayekhatam.ir/article-1-1896-fa.pdf 2019-03-12 66 82 10.29252/shefa.7.2.66 ماتریکس خارج سلولی سیستم اعصاب مرکزی غلاف میلین Introduction: Myelin is produced by oligodendrocytes in the central nervous system (CNS). Extracellular matrix (ECM) plays a key role in the regulation and coordination between oligodendrocytes, axons, and myelin. The development and survival of the CNS depend on the precise function of ECM components, including proteins, glycoproteins, glycosaminoglycans and proteoglycans. Structurally, ECM provides anchor points for nerve cells and facilitates the organization of these cells in different CNS areas. Chemically, ECM is the source of a variety of molecular signals that cause the growth, differentiation, and survival of the neuronal cells. In this study, we discuss the role of the components, factors, and signaling pathways of in ECM, including laminin, collagen, fibronectin, neurotrophic factors, neuregulin, tenascin, transferrin, semaphorin and chondroitin sulfate on regulation of myelination in the CNS. Exact coordination of positive and negative regulators of ECM for myelination is important in the production and maintenance of the correct amount of myelin to optimize the function of the CNS. Suitable ECM mimics in 3D culture media for myelination or remyelination can play an important role in improving the therapeutic strategies in myelin sheath degenerative diseases. Conclusions: In this review, we discuss how ECM regulates the CNS myelination and oligodendrogenesis. We also review the role of ECM in demyelinating diseases and discuss 3D mediums for the models of neurodegenerative diseases. http://shefayekhatam.ir/article-1-1896-en.pdf 2019-03-12 66 82 10.29252/shefa.7.2.66 Extracellular Matrix Central Nervous System Myelin Sheath Zabihollah Khaksar 1 Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran AUTHOR Hassan Morovvati 2 Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran AUTHOR Hamid Reza Moradi 3 Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran AUTHOR Sajad Sahab Negah sahabnegahs@mums.ac.ir 4 a. Department of Neuroscience, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. b. Shefa Neuroscience Research Center, Khatam Alanbia Hospital, Tehran, Iran AUTHOR

REVIEW_ARTICLE مقدمه: سکته مغزی یکی از علل اصلی مرگ و میر در سرتاسر جهان است. بازماندگان سکته مغزی، از درد و انواع معلولیت‌های جسمی و همچنین اختلالات خلقی مانند افسردگی رنج می‌برند. بیش از 25 درصد از بازماندگان سکته مغزی به‌طور دایم از کارافتاده و استقلال انجام فعالیت‌های روزمره را از دست می‌دهند، به این ترتیب درمان مؤثر ضروری است. برای مدت طولانی، محققان سعی در پیدا کردن راه‌های کاهش آسیب مغزی پس از سکته مغزی نموده‌اند. تلاش جهت پیدا کردن راه‌های دارویی باوجود سرمایه‌گذاری عظیم اقتصادی با شکست مواجه شده است. علاوه بر درمان‌های دارویی، توان‌بخشی سکته مغزی نیز مهم است. این احتمال وجود دارد که تغییرات مولکولی برای بهبود خودبخودی حیاتی باشند. هدف از این مطالعه سیستماتیک، ارزیابی اثربخشی هایپوترمی برای کاهش مرگ‌ومیر و ناتوانی پس از سکته مغزی بود. این یک تحقیق کمی برای دستیابی به اهداف با استفاده از تجزیه و تحلیل مطالعات قبلی است. نتیجه‌گیری: کارهای تجربی و مشاهدات بالینی، ارتباط بین دما و آسیب مغز در سکته ‌مغزی را نشان داده‌اند؛ به طوری که سکته مغزی همراه با تب با افزایش قابل‌توجه در مرگ‌ومیر همراه است. جلوگیری از افزایش درجه حرارت در مراحل اولیه سکته مغزی توصیه شده است. درحالی‌که توان‌بخشی سکته مغزی مفید است، دستاوردهای قابل‌توجه در ساعات و روزهای اول پس از سکته مغزی رخ‌ می‌دهد. درک نقش محافظتی هایپوترمی ممکن است تلاش برای کاهش آسیب‌های مغزی پس از سکته مغزی را بهبود بخشد. http://shefayekhatam.ir/article-1-1890-fa.pdf 2019-03-11 83 98 10.29252/shefa.7.2.83 سکته مغزی هایپوترمی درمان Introduction: Stroke is one of the main causes of mortality worldwide. Stroke survivors suffer from pain and a variety of physical disabilities as well as mood disorders, such as depression. More than 25% of stroke survivors permanently disabled and lose daily independence activities; thus, effective treatment is essential. For a long time, researchers have tried to find ways to reduce the brain damage following stroke. Trying to find Pharmaceutical ways in spite of the huge economic investment has failed. In addition to pharmacological treatments, rehabilitation of stroke is important. It is likely that molecular changes are crucial for spontaneous recovery. The purpose of this systematic review was to evaluate the effectiveness of hypothermia for reducing mortality and morbidity after stroke. This is a quantitative research to achieve the objectives using of the previous study analysis. Conclusion: Empirical work and clinical observation have shown the relationship between temperature and brain damage in stroke; in which stroke with fever is associated with a significant increase in mortality. Prevention of temperatures rising in the early stages of stroke has been advised. Although stroke rehabilitation is beneficial, significant achievements occurs within the first hours and days after the stroke. Understanding of the protective role of hypothermia may improve the efforts to reduce the brain injuries following stroke. http://shefayekhatam.ir/article-1-1890-en.pdf 2019-03-11 83 98 10.29252/shefa.7.2.83 Stroke Hypothermia Therapeutics Firoozeh Alavian F.Alavian@cfu.ac.ir 1 Faculty of Sciences, Farhangian University, Tehran, Iran AUTHOR

REVIEW_ARTICLE مقدمه: پیشرفت‌های درمانی، مطالعات تصویربرداری از مغز و نتایج تحقیقات داروشناختی موجب بازنگری نظریه‌های سبب‌شناسی اختلال وسواس فکری –عملی و ایجاد الگوهای پژوهشی جدید شده است. اختلال وسواس فکری –عملی به‌عنوان یک بیماری عصب روانپزشکی با ناهنجاری عصب زیست‌شناختی اساسی مطرح شده است. در این زمینه، عامل تعیین‌کننده مهم کیفیت تفکّر در آدمی، پردازش اطّلاعات در شبکه‌های نورونی مختلف است. محیط نورونی شیمیایی مغز برای کارایی و دقت تصور مهم است. در مطالعه حاضر خواص نوروشیمی و نقش ناقلین عصبی مختلف در اختلال وسواس فکری –عملی بحث می‌شود. نتیجه‌گیری:‌ مطالعات بیشماری نشان داده‌اند که گیرنده 5-HT2C در پاتوفیزیولوژی اختلال وسواس فکری –عملی نقش مهمی دارد. علاوه بر این اختلال وسواس فکری –عملی با تغییرات در سیستم سروتونرژیک استریاتال همراه می‌باشد. غلظت ناقلین عصبی سروتونرژیک در استریاتوم به طور چشمگیری افزایش می‌یابد. علاوه بر سروتونین گیرنده‌های دوپامینرژیک D1، D2، D3 در توسعه اختلال وسواس فکری –عملی نقش مهمی دارند. افزایش قابل ملاحظه‌ای از عملکرد دوپامین در نوکلئوس اکومبنس و قشر پیش‌پیشانی راست مشاهده شده است. http://shefayekhatam.ir/article-1-1895-fa.pdf 2019-03-12 99 106 10.29252/shefa.7.2.99 اختلال وسواس فکری -عملی سروتونین دوپامین مدل‌های حیوانی Introduction: Therapeutic advances, brain imaging studies, and the results of drug-related research, have led to revising the etiology theories of obsessive-compulsive disorder (OCD) and establishing new research paradigms. OCD is considered as a psychiatric neuropathy with an essential biological nerve abnormality. In this context, the important determinant factor of the human quality of thinking is the processing of information in different neuronal networks. The microenvironment of the brain is important for the efficiency and accuracy of thought. In the present study, the neurochemical properties and the role of various neurotransmitters in OCD are discussed. Conclusion: Numerous studies have shown that the serotonergic 5-HT2C receptor plays an important role in the pathophysiology of OCD. Furthermore, OCD is associated with changes in the striatal serotonergic system. The density of the serotonergic neurotransmitters markedly increases in the striatum. In addition to serotonin, dopaminergic D3, D2, D1 receptors play a crucial role in the development of OCD. A significant enhancement of dopamine function is observed in the nucleus accumbens and right prefrontal cortex. http://shefayekhatam.ir/article-1-1895-en.pdf 2019-03-12 99 106 10.29252/shefa.7.2.99 Obsessive-Compulsive Disorder Serotonin Dopamine Models Animal Mohammad Nabizadeh Mo.nabizadeh26@gmail.com 1 Faculty of Psychology, Isfahan University, Isfahan, Iran AUTHOR

REVIEW_ARTICLE مقدمه: کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم، گروهی از کودکان هستند که از مشکلات فردی و عجیب در روابط بین فردی، تعامل اجتماعی با گروه‌های همتا و دیگران، مهارت‌های کلامی و علائق روزمره زندگی و رفتارها و حرکات رنج می‌برند. این مشکلات می‌تواند منجر به اختلالات روانی و عاطفی در خانوادشان گردد. نتیجه‌گیری: در کنار مداخله‌ها و رویکردهای توانبخشی، آموزشی و درمانی و همچنین هنر و موسیقی درمانی، تحقیقات متعددی نشان داد که سایکودراما یا تئاتر درمانی یک رویکرد مفید برای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم است که با مشکلات شناختی، ادراکی و عملکرد کلامی همراه است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که تئاتردرمانی علایم اختلال طیف اوتیسم را در کودکان بهبود می‌بخشد. مطالعه حاضر اهمیت تئاتر و سایکودراما در درمان کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم را مورد بحث قرار می‌دهد. http://shefayekhatam.ir/article-1-1893-fa.pdf 2019-03-11 107 115 10.29252/shefa.7.2.107 اختلال طیف اوتیسم سایکودراما کودک نوجوانان Introduction: Children and adolescents with autism spectrum disorder are a group of children who suffer from odd and strange problems in the interpersonal relationship, social interaction with peer groups and others, verbal skills and daily living interests, and behaviors and movements. These problems can lead to several psychological and emotional disturbances in their family. Conclusion: Beside the rehabilitation, education and therapeutic interventions as well as art and music therapy, several investigations have shown that psychodrama or theatre therapy is a beneficial approach for the children with autism spectrum disorder associated with cognitive, perceptual and verbal function difficulties. The studies have shown that theatre therapy improves the symptoms of autism spectrum disorder in children. The present article discusses the importance of theatre and psychodrama in the treatment of children with autism spectrum disorder. http://shefayekhatam.ir/article-1-1893-en.pdf 2019-03-11 107 115 10.29252/shefa.7.2.107 Autism Spectrum Disorder Psychodrama Child Adolescent Kaveh Moghaddam Dockm1358@yahoo.com 1 Private University of AlleTaha, Tehran, Iran AUTHOR Aida Ravarian 2 Pediatric Neurorehabilitation Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Farhoud Saied Ershadi 3 University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Ali Gorji 4 Shefa Neuroscience Research Center, Khatam Alanbia Hospital, Tehran, Iran AUTHOR