fa اثربخشی برنامه درمان فراتشخیصی بر بهبود کیفیت زندگی و کاهش افسردگی کودکان مبتلا به دیابت نوع یک: یک مطالعه تجربی روانشناسی Psycology پژوهشي Research --- Open Access, CC-BY-NC <strong>مقدمه:</strong> دیابت یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن در کودکان است که بالقوه زندگی آنان را تهدید می‌کند. این بیماری خلق، شخصیت و عاطفه کودکان و خانواده‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی برنامه درمان فراتشخیصی بر بهبود کیفیت زندگی و کاهش افسردگی کودکان مبتلا به دیابت نوع یک انجام شد. <strong>مواد و روش‌ها:</strong> این مطالعه تجربی بر روی 22 کودک مبتلا به دیابت نوع یک مراجعه کننده به دو مرکز درمانی واقع در تهران، ایران در سال 1399 انجام شد. بیماران به‌طور تصادفی در 2 گروه قرار گرفتند؛ 1) مداخله با برنامه درمان فراتشخیصی (10 نفر، 15جلسه 60 دقیقه‌ای) و 2) گروه کنترل (12نفر). پرسشنامه‌ افسردگی کودک و پرسشنامه کیفیت زندگی کودکان قبل، بعد و یک ماه پس از درمان توسط شرکت‌کنندگان تکمیل شد. <strong>یافته‌ها:</strong> یافته‌های ما نشان داد که گروه مداخله کاهش معنی‌داری در میانگین متغیر افسردگی (0/66- در برابر 0/15-) و افزایش مولفه‌های کیفیت زندگی همچون عملکرد جسمانی (0/71 در برابر 0/1 ،P<0/001)، عملکرد عاطفی (0/74 در برابر 0/02-،P<0/001)، عملکرد اجتماعی ( 0/56 در برابر 0/02 ،P<0/001)، و عملکرد مدرسه (0/68 در برابر 0/15 ،P<0/001) در مقایسه با گروه کنترل از خود نشان داد. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> نتایج مطالعه حاضر نشان داد که برنامه درمان فراتشخیصی روش موثری برای کاهش افسردگی و افزایش کیفیت زندگی کودکان مبتلاء به دیابت نوع یک خواهد بود. <strong>Introduction:</strong> Diabetes mellitus is one of the most common chronic diseases in children, which potentially threatens their life. This disease affects the mood, personality, and emotions of children and families. This study aimed to evaluate the effectiveness of the transdiagnostic treatment program (TTP) on improving the quality of life and reducing depression in children with Type 1 Diabetes (T1D). <strong>Materials and Methods:</strong> This experimental study has been done on 22 children with T1D who were referred to two medical centers located in Tehran, Iran in 2020. The patients were randomized into 2 groups; 1) intervention with TTP (n=10, 15 sessions, 60-minute &lrm;) and 2) control (n=12). The Child Depression Inventory and the Pediatric Quality of Life Questionnaire, before, after, and one month following treatment filled out by participants. <strong>Results: </strong>Our findings revealed that the intervention group showed a significant decrease in the mean of the variable of depression (-0.66 vs. -0.15, P<0.001) and an increase in quality of life components such as physical functioning (0.71 vs. 0.1, P<0.001), emotional functioning (0.74 vs. -0.02, P<0.001), social performance (0.56 vs. 0.02, P<0.001) and school performance (0.68 vs. 0.15, P<0.001) compared to the control group. <strong>Conclusion:</strong> The results of the present study showed that TTP will be an effective method to reduce depression and increase the quality of life of children with TD1.<span dir="RTL"></span> اضطراب, افسردگی, دیابت نوع یک, کیفیت زندگی Anxiety, Depression, Diabetes Mellitus, Type 1, Quality of Life 71 80 http://shefayekhatam.ir/browse.php?a_code=A-10-831-1&slc_lang=fa&sid=1 sogand ghasemzadeh سوگند قاسم زاده s.ghasemzadeh@ut.ac.ir 100319475328460022067 100319475328460022067 No Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران zahra naghsh زهرا نقش z.naghsh@ut.ac.ir 100319475328460022068 100319475328460022068 Yes Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Mohammad Gholami Fesharaki محمد غلامی فشارکی mohammad.gholami@modares.ac.ir 100319475328460022069 100319475328460022069 No Department of Biostatistics, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران elham shafiee الهام شفیعی elham.shafiee@ut.ac.ir 100319475328460022070 100319475328460022070 No Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران