[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله ::
:: دوره 9، شماره 1 - ( زمستان 1399 ) ::
دوره 9 شماره 1 صفحات 139-151 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثربخشی تکنیک‌های تئاتر درمانی بر بهبود نشانگان کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال طیف اتیسم
امیرفرزام دهنوی*، محسن شرافتی
گروه آموزشی کارگردانی نمایش، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران ، Farzam.amir8484@gmail.com
چکیده:   (113 مشاهده)
مقدمه: کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال طیف اتیسم گروهی استثنایی از کودکان و نوجوانان هستند که علائمی، مانند نقص در تعامل اجتماعی، روابط ضعیف بین فردی و ارتباط کلامی پیچیده و نیز  رفتارها و حرکات کلیشه‌ای را از خود نشان می‌دهند. به‌منظور بهبود نسبی این اختلالات، استفاده از مداخلات حمایتی تسکینی، مانند هنر درمانی و تئاتر درمانی، در اروپا، ایالات‌متحده و کانادا معمول است. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی تکنیک‌های تئاتر درمانی در بهبود علائم در کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال طیف اتیسم انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعۀ آزمایشی با استفاده از طرح  گروه پیش آزمون-پس آزمون انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیۀ کودکان و نوجوانان 8 تا 18 ساله مبتلا به اختلال طیف اتیسم بود که به یک آموزشگاه توان‌بخشی در سعادت‌آباد تهران مراجعه کردند. از این گروه، یک نمونۀ 10 نفره از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. همۀ آن‌ها از قبل آزمایش شده بودند و پس از استفاده از این تکنیک‌ها، تحت پس‌آزمون قرار گرفتند. مقیاس درجه‌بندی اتیسم گیلیام-ویرایش اول (گارز-1) برای مطالعه استفاده شد. همچنین آزمون‌های t زوجی، آزمون t مستقل، و ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی فرضیه‌ها استفاده شده‏ اند. یافته‌ها: میانگین متغیر اختلال طیف اتیسم و مؤلفه‌های آن (رفتارهای کلیشه‌ای، ارتباط کلامی، تعاملات اجتماعی) در پیش‌آزمون و پس‌آزمون به طور معناداری متفاوت هستند. از میان مولفه‏ های متغیر اختلال طیف اوتیسم، رفتارهای کلیشه ای، و تعاملات اجتماعی بین دختران و پسران به طور معناداری متفاوت بودند. در رفتارهای کلیشه‏ ای و تعاملات اجتماعی، پسران و دختران به ترتیب در علائم اختلال طیف اوتیسم به طور معناداری بهبود بیشتری داشتند. در مولفه‏ های تعاملات اجتماعی و ارتباط کلامی، دختران و پسران به ترتیب بیشترین میانگین بهبود را داشتند. مقدار ضریب همبستگی متغیر اختلال طیف اوتیسم و مولفه‏ های آن با افزایش سن مثبت بود، که نشان می‏ دهد تئاتر درمانی و تکنیک‏ های آن در سنین جوان تر نشانگان کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم را بهبود می‏ بخشند.  نتیجه‌گیری: تکنیک‌های نمایش درمانی می‌توانند در بهبود علائم اختلال طیف اتیسم و افزایش مهارت‌های اجتماعی، ارتباط کلامی، و اصلاح رفتارهای کلیشه‌ای آن‌ها مؤثر باشند.
واژه‌های کلیدی: اختلال طیف اتیسم، جمعیت، ارتباطات
متن کامل [PDF 1664 kb]   (47 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dehnavi A, Sherafati M. Investigating the Effect of Drama Therapy Techniques in Improving the Symptoms of Children and Adolescents with Autism Spectrum Disorder. Shefaye Khatam. 2020; 9 (1) :139-151
URL: http://shefayekhatam.ir/article-1-2083-fa.html

دهنوی امیرفرزام، شرافتی محسن. بررسی اثربخشی تکنیک‌های تئاتر درمانی بر بهبود نشانگان کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال طیف اتیسم. مجله علوم اعصاب شفای خاتم. 1399; 9 (1) :139-151

URL: http://shefayekhatam.ir/article-1-2083-fa.html



دوره 9، شماره 1 - ( زمستان 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علوم اعصاب شفای خاتم The Neuroscience Journal of Shefaye Khatam
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4280